Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا
Miscellaneous poem 66کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مرا
Ghazal 67مُهرِ خاموشی کند کوتهزبان تقریر رااین سپر دندانه میسازد دمِ شمشیر را
Miscellaneous poem 73داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته استاز تب غیرت گل خورشید را افروخته است
Miscellaneous poem 74در غلط می افکند هر دم سپند بزم راعکس رخسارت ز بس آیینه را افروخته است
Ghazal 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را
Ghazal 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Ghazal 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Miscellaneous poem 84چشم ما طرفی کز آن رخسار آتشناک بستکی سمندر از وصال شعله بی باک بست؟
Miscellaneous poem 87خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هستغم نگردد گرد آن محفل که غم پرداز هست
Ghazal 87غنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را
Ghazal 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Miscellaneous poem 93پنجه غیرت دل پرویز را در هم شکستهر کجا حرفی ز شیرین کاری فرهاد رفت
Miscellaneous poem 94به این عنوان اگر قامت کشد سرو دلارایتنماید طوق قمری جلوه خلخال در پایت
Miscellaneous poem 104شور دریای وجود از سر پرشور من استرقص مینای فلک از می پرزور من است
Ghazal 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Miscellaneous poem 115مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
Ghazal 120عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا
Ghazal 123خواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مرا
Miscellaneous poem 124سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است
Ghazal 126چشمِ او چندان که مستِ خواب میسازد مراتابِ آن موی میان بیتاب میسازد مرا
Miscellaneous poem 132جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست
Ghazal 134سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Ghazal 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Miscellaneous poem 139سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
Miscellaneous poem 140غم پوشش برونم را گرفته استخیال نان درونم را گرفته است
Ghazal 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Miscellaneous poem 145سرو را از جلوه مستانه از جا میبردخنده او تلخکامی را ز صهبا میبرد
Miscellaneous poem 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Ghazal 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا