Ghazal 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5955

چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5971

می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6051

عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6087

مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6155

ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6342

به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6397

دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6434

اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6435

دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6438

ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6472

از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو

Saib TabriziGhazal1 min