Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Ghazal 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Ghazal 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش
Ghazal 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Ghazal 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Ghazal 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Ghazal 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Ghazal 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Ghazal 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Ghazal 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک
Ghazal 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک
Ghazal 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک
Ghazal 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
Ghazal 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ
Ghazal 5251قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
Ghazal 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Ghazal 5272ز خلوت برنمیآیی چه حاصلبه چشم تر نمیآیی چه حاصل
Ghazal 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Ghazal 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Ghazal 5420خاک را از آب روی خود گلستان میکنمقطرهای تا در بساطم هست طوفان میکنم
Ghazal 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Ghazal 5437ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم
Ghazal 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم
Ghazal 5455گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم
Ghazal 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Ghazal 5474عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم
Ghazal 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Ghazal 5487نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتمهمان خورشید تابانم اگر در زیر پا افتم
Ghazal 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم
Ghazal 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم