Ghazal 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5053

صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5081

شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5100

بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5198

می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5220

زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5222

جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5224

می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5251

قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5272

ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصلبه چشم تر نمی‌آیی چه حاصل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5360

غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5386

سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5420

خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنمقطره‌ای تا در بساطم هست طوفان می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5434

ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5449

چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5455

گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5466

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5474

عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5478

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5487

نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتمهمان خورشید تابانم اگر در زیر پا افتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5490

زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5493

به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم

Saib TabriziGhazal1 min