Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Ghazal 5487نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتمهمان خورشید تابانم اگر در زیر پا افتم
Ghazal 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم
Ghazal 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
Ghazal 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم
Ghazal 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارمکه یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم
Ghazal 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارمز محتاجان به گرد خویش چندین خوشه چین دارم
Ghazal 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارمکه چندین جام خالی را زاحسان سرخ رو دارم
Ghazal 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
Ghazal 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم
Ghazal 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم
Ghazal 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساختهامپیش خوی تو مکرر سپر انداختهام
Ghazal 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساختهامبه همین رشته ز دریای گهر ساختهام
Ghazal 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم
Ghazal 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشمگشت بال و پر طوفان دل بازیگوشم
Ghazal 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنمنه حبابم که گره بیهده بر باد زنم
Ghazal 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم
Ghazal 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم
Ghazal 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایموسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم
Ghazal 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم
Ghazal 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Ghazal 5701به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم
Ghazal 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم
Ghazal 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم
Ghazal 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Ghazal 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم
Ghazal 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Ghazal 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Ghazal 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم
Ghazal 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم