Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
Ghazal 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود
Ghazal 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد
Ghazal 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
Ghazal 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد
Ghazal 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید
Ghazal 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد
Ghazal 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Ghazal 4346دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد
Ghazal 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد
Ghazal 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد
Ghazal 4380نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد
Ghazal 4384از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد
Ghazal 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد
Ghazal 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد
Ghazal 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشدپروانه چه پروای عسس داشته باشد
Ghazal 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Ghazal 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد
Ghazal 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد
Ghazal 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Ghazal 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Ghazal 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Ghazal 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید
Ghazal 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Ghazal 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Ghazal 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Ghazal 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Ghazal 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید
Ghazal 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Ghazal 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید