Ghazal 4296

آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4299

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4303

برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4308

در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4310

مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4346

دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4363

آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4389

در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4390

عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4393

اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشدپروانه چه پروای عسس داشته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4394

زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4398

زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4399

تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4419

در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4420

در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4424

داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4428

آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4437

حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4439

لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4450

از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید

Saib TabriziGhazal1 min