Ghazal 1944

زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1945

رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1948

آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1963

بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1967

چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1993

آب حیات ما ز شراب شبانه استعیش مدام، زندگی جاودانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1995

تا در ترددست نفس، جان روانه استبر باد پای عمر، نفس تازیانه است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1999

غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2000

هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2004

گنجینه جواهر ما پاک گوهری استنقدی که در خزانه ما هست بی زری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2034

می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیستگر بوی گل خورد به دماغم شگفت نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2035

مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2043

آفاق روشن و مه تابان پدید نیستپر شور عالمی و نمکدان پدید نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2050

چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیستتهمت چه می نهی که در فیض باز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2061

در نامجو شرافت ذاتی تمام نیستیاقوت چون عقیق مقید به نام نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2071

دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2078

دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2080

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2082

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2138

طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2193

از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2220

آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2221

عقل را گوشه سرایی هستعشق را دشت دلگشایی هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2224

از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2237

فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2250

چینی که طراز جبهه یارستبندی است که بر زبان اغیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2341

سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2344

خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کردنقش، کم آب از عقیق ناب نتوانست کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2350

تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد

Saib TabriziGhazal1 min