Ghazal 3857

مرا که سایه خم سایه کمر باشدچه احتیاج به سرسایه دگر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3863

مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3876

دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3913

خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3925

بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3935

نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3954

مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجودکه عود مجمر آزادگان ندارد دود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3972

کسی که کشته آن تیغ آبدار شوداگر چه قطره بود بحر بیکنار شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4003

ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آیدحضور خاطر من از سفر نمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4012

تردد از دل بی‌آرزو نمی‌آیدچو پای خفته ز من جستجو نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4013

مدام چشم تو مست شراب می بایدهمیشه خانه ظالم خراب می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4020

شکسته‌حالی من پیش یار باید دیدخزانِ رنگ مرا در بهار باید دید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4092

عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسددیری است پیک مصر به کنعان نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4123

از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4132

دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4148

مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4160

زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4232

چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4255

طغیان نفس بیش به وقت غنا شودمار ضعیف بر سر گنج اژدها شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4313

نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4331

بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4332

در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4352

چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4359

در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4375

جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4386

از حسن غریب تو جهان صبح وطن شداین شوره زمین از گل روی تو چمن شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4391

چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TabriziGhazal1 min