Ghazal 4453

خشت از سرخم پنبه ز مینا برباییدبرچهره خود روزن جنت بگشایید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4494

آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4510

چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4528

هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4632

سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخورمی شود سیراب خضر از آب حیوان غم مخور

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4635

تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4721

ای زلفت از کمند تمنابلند ترمژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4766

بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4789

نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4809

با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4818

چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4823

خضر راه حقیقت است مجازمکن این در به روی خویش فراز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5032

به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5134

منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5140

این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغتخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5148

سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5256

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TabriziGhazal1 min