Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Turkic ghazal 12خط غباری عارضین آیات قرآن ایلمیشحسن صاحب شوکتین موری سلیمان ایلمیش
Qasida 13شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدارآفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار
Qasida 14چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمدکه از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد
Turkic ghazal 14دوتما اول گل دامنین محشر گونینده جان ایچونقیلما یوزسیزلیق نگارایلن بیر آووج قان ایچون
Turkic ghazal 15مهِ شبگرد اگر گؤرسون اونین خورشید رخسارینکمند ایلر اونی صید ایتمک ایچون هاله زنارین
Ghazal 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش میتوان کردن کمانِ سخت را
Qasida 32خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن
Qasida 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Miscellaneous poem 35تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟پیش از فتیله چند بسوزد چراغ ما؟
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Ghazal 37غیر حق را میدهی ره در حریمِ دل چرا؟میکِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا
Ghazal 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Ghazal 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Ghazal 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشکاندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
Miscellaneous poem 50خاکساری مشرب و افتادگی دین من استبالش خارای من از خواب سنگین من است
Ghazal 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Miscellaneous poem 67عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را
Ghazal 67مُهرِ خاموشی کند کوتهزبان تقریر رااین سپر دندانه میسازد دمِ شمشیر را
Ghazal 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را
Miscellaneous poem 78بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده استباده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است
Ghazal 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Miscellaneous poem 84چشم ما طرفی کز آن رخسار آتشناک بستکی سمندر از وصال شعله بی باک بست؟
Miscellaneous poem 86بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Ghazal 87غنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را
Miscellaneous poem 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Ghazal 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Miscellaneous poem 92در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت
Miscellaneous poem 99چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست
Miscellaneous poem 103تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است