Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Ghazal 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا
Ghazal 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Miscellaneous poem 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Ghazal 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Miscellaneous poem 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
Miscellaneous poem 179رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
Ghazal 181باعثِ آزار شد ترکِ دلآزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا
Ghazal 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Ghazal 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را
Miscellaneous poem 200وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد
Miscellaneous poem 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Ghazal 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Ghazal 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Miscellaneous poem 228خطش خورشید را در دامگاه هاله می آردرخ او جام می را در لباس لاله می آرد
Miscellaneous poem 229ز آب تیغ او هر بیجگر سربرنمی آردز سر تا نگذرد غواص، گوهر برنمی آرد
Ghazal 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Ghazal 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را
Ghazal 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را
Ghazal 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما
Miscellaneous poem 244با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند
Ghazal 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Ghazal 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما
Miscellaneous poem 254در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود
Miscellaneous poem 256دل سیاه ارباب غیرت را ز منت میشودشمع ما خاموش از دست حمایت میشود
Miscellaneous poem 257گنج در ویرانه من مار ارقم میشودزعفران در سینه من ریشه غم میشود
Ghazal 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما
Miscellaneous poem 260عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید
Ghazal 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Miscellaneous poem 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد