Miscellaneous poem 157

موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 158

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 159

می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 164

از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 172

عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 179

رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 181

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 197

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 200

وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 207

از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 208

کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 228

خطش خورشید را در دامگاه هاله می آردرخ او جام می را در لباس لاله می آرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 229

ز آب تیغ او هر بیجگر سربرنمی آردز سر تا نگذرد غواص، گوهر برنمی آرد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 232

صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 239

شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 240

گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 241

از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 244

با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 245

صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 251

تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 254

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 256

دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شودشمع ما خاموش از دست حمایت می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 257

گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شودزعفران در سینه من ریشه غم می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 257

آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 267

شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد

Saib Tabrizi1 min