Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Ghazal 5331گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم
Ghazal 5332گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم
Ghazal 5338در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم
Ghazal 5340یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم
Ghazal 5341گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم
Ghazal 5342یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم
Ghazal 5343یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم
Ghazal 5344گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم
Ghazal 5345از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتممی زدم بر بخت خود پایی که بر می داشتم
Ghazal 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم
Ghazal 5373گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم
Ghazal 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم
Ghazal 5388خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کمآبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم
Ghazal 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
Ghazal 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هممی نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم
Ghazal 5439ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم
Ghazal 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم
Ghazal 5461ما به بوی گل ز قرب گلستان آسودهایماز گزند خار و منع باغبان آسودهایم
Ghazal 5468ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم
Ghazal 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم
Ghazal 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم
Ghazal 5484ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستمکه نتواند گرفت افتادگی را از هوا دستم
Ghazal 5500اگر میداشتم بال و پری پرواز میکردمدرین بستانسرا دیوان محشر باز میکردم
Ghazal 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم
Ghazal 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار میگردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار میگردم
Ghazal 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقمجهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم
Ghazal 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم
Ghazal 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Ghazal 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم