Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم
Ghazal 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Ghazal 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم
Ghazal 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم
Ghazal 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم
Ghazal 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم
Ghazal 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Ghazal 5919خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم
Ghazal 5920ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم
Ghazal 5922از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم
Ghazal 5932ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم
Ghazal 5933یک چشم زدن فرقت می تاب نداریمتا شیشه به بالین نبود خواب نداریم
Ghazal 5935بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم
Ghazal 5939آن طفل یتیمم که شکسته است سبویماز آب همین گریه تلخی است به جویم
Ghazal 5944مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارمز هیچ چشمه دیگر امید آب ندارم
Ghazal 5953حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
Ghazal 5957ترم چون حباب از هوایی که دارمکه می ریزد از هم بنایی که دارم
Ghazal 5960ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم
Ghazal 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Ghazal 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران
Ghazal 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان
Ghazal 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان
Ghazal 5984هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان
Ghazal 5985اول ما نیستی و آخر ما نیستی استهستی پا در رکاب ماست خوابی در میان
Ghazal 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن
Ghazal 5989شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختنبا هزار آیینه در کف خویش را نشناختن
Ghazal 5991بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختنگل ز زخم خار شد امن از سپر انداختن
Ghazal 5995چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟
Ghazal 5997چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن
Ghazal 5998آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختنبیش ازین ما را مروت نیست ویران ساختن