Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Ghazal 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Ghazal 2381آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد
Ghazal 2390می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد
Ghazal 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Ghazal 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Ghazal 2529صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند
Ghazal 2530دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند
Ghazal 2548آن که از اوضاع خود دایم شکایت میکندخاطر دشمن فزون از خود رعایت میکند
Ghazal 2560نفس را مطلق عنان رزق فراوان میکندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان میکند
Ghazal 2567غارت صبر از دلم آن آتشینرو میکندگرمی خورشید گل را مفلس بو میکند
Ghazal 2586گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند
Ghazal 2590هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند
Ghazal 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Ghazal 2688آن لب رنگینسخن بیخواست گویا میشودغنچه چون افتاد بازیگوش خود وامیشود
Ghazal 2706هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود
Ghazal 2711کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود
Ghazal 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Ghazal 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گرددکجا گرد سر پروانه شمع انجمن گردد؟
Ghazal 2851خوش آن رهرو که دایم چون فلک بر خویش می گرددکه بر خود هر که گردد بیش، شوقش بیش می گردد
Ghazal 2859دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گرددکه شکر خواب، تلخ از مرغ بی هنگام می گردد
Ghazal 2881بجز چشمش که چشم از دیدن من از حیا بنددکدامین آشنا دیدی که در بر آشنا بندد؟
Ghazal 2889خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد
Ghazal 2926مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان داردکه تیغش جوهر از پیچ و خم موی میان دارد
Ghazal 2928مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد
Ghazal 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمیداردکه چشم از پشت پا نرگس ز خجلت برنمیدارد
Ghazal 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
Ghazal 3013فرنگیطلعتی کز دین مرا بیگانه میسازداگر در کعبه رو میآورد بتخانه میسازد
Ghazal 3041کجا بی باده زنگ از خاطر اندوهگین خیزد؟چسان این سبزه خوابیده بی آب از زمین خیزد؟
Ghazal 3043مرا از دل زقرب خط دلبر دود می خیزدزرشک خضر از جان سکندر دود می خیزد