Ghazal 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1350

همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1373

هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1381

دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1388

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1408

غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1417

قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1441

پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1449

تا ترا چون دگران دیدن ظاهر کارستچشم بر روی تو چون آینه بر دیوارست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1493

خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1494

نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1498

شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1532

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1539

دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1558

مستیِ چشم تو در مرتبه هشیاری استخوابِ آهونگهان شوختر از بیداری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1560

نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1566

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1575

سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1579

غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1593

آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1616

بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TabriziGhazal1 min