Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Ghazal 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Ghazal 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Ghazal 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Ghazal 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Ghazal 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Ghazal 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Ghazal 1131روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است
Ghazal 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Ghazal 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است
Ghazal 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است
Ghazal 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است
Ghazal 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است
Ghazal 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده استمجلس ارباب دانش را به سامان چیده است
Ghazal 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Ghazal 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است
Ghazal 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Ghazal 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Ghazal 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Ghazal 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Ghazal 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Ghazal 1259توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست
Ghazal 1261عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست
Ghazal 1270شسته ام از چشمه مه رو به آبم کار نیستشیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست
Ghazal 1277فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست
Ghazal 1282حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست
Ghazal 1283آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست
Ghazal 1286آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست
Ghazal 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست
Ghazal 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست