Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما
Ghazal 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما
Miscellaneous poem 261آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
Ghazal 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Miscellaneous poem 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Miscellaneous poem 265ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد
Miscellaneous poem 266مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد
Miscellaneous poem 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Ghazal 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Ghazal 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما
Ghazal 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Ghazal 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما
Ghazal 294نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما
Miscellaneous poem 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Miscellaneous poem 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Miscellaneous poem 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Miscellaneous poem 314زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟مگر از شانه به فکر دل صد چاک افتد
Miscellaneous poem 322هر که را می نگری شکوه ز قسمت داردجز دل ما که به ناداده قناعت دارد
Miscellaneous poem 339سخنی کز دهن تنگ تو برمیآیدراز غیب است که از پرده به در میآید
Miscellaneous poem 344کجا دماغ تو گرم از شراب میگردد؟که می ز شرم نگاه تو آب میگردد
Ghazal 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Ghazal 346زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
Ghazal 353به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Miscellaneous poem 359غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
Miscellaneous poem 362شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Miscellaneous poem 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Miscellaneous poem 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Miscellaneous poem 375ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند
Miscellaneous poem 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)