Ghazal 253

پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 256

شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 261

آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 260

مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 263

گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 265

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 266

مصفا چون شود دل در غبار تن نمی‌گنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمی‌گنجد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 269

امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 278

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 279

گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 280

چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 281

جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 294

نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 298

اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 299

گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 303

حجاب بی‌زبانم رخصت گفتار می‌خواهدبرات بوسه‌ای زان لعل شکربار می‌خواهد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 314

زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟مگر از شانه به فکر دل صد چاک افتد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 322

هر که را می نگری شکوه ز قسمت داردجز دل ما که به ناداده قناعت دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 339

سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آیدراز غیب است که از پرده به در می‌آید

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 344

کجا دماغ تو گرم از شراب می‌گردد؟که می ز شرم نگاه تو آب می‌گردد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 344

ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 346

زبان برگ بود از ذکر خامش بوستان‌ها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبان‌ها را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 353

به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 359

غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 362

شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 367

دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 369

ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 373

فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 375

ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 389

(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)

Saib Tabrizi1 min