Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را
Miscellaneous poem 560به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Miscellaneous poem 570دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Miscellaneous poem 575ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Miscellaneous poem 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Ghazal 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Miscellaneous poem 586آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Ghazal 593چنین که عقل کشیده است زیر بند تراعجب که عشق رهاند ازین کمند ترا
Miscellaneous poem 597یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Miscellaneous poem 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Miscellaneous poem 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Miscellaneous poem 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Miscellaneous poem 624خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Miscellaneous poem 628به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Miscellaneous poem 630نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Ghazal 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Miscellaneous poem 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Miscellaneous poem 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Ghazal 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را
Miscellaneous poem 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Ghazal 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Miscellaneous poem 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Miscellaneous poem 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Ghazal 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Miscellaneous poem 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Miscellaneous poem 672تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Miscellaneous poem 674ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Ghazal 677بلبل نمی شود به قفس از چمن جدافانوس، شمع را نکند ز انجمن جدا
Miscellaneous poem 683قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Miscellaneous poem 684یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او