Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Miscellaneous poem 528در کار عشق سعی چو فرهاد میکنممشق جنون به خامه فولاد میکنم
Ghazal 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مراهوس زلف تو همدست صبا کرد مرا
Miscellaneous poem 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Miscellaneous poem 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Miscellaneous poem 538رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیمخوش کعبه ای به خار مغیلان گذاشتیم
Miscellaneous poem 546گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Ghazal 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را
Miscellaneous poem 560به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Miscellaneous poem 575ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Miscellaneous poem 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Ghazal 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Miscellaneous poem 586آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Miscellaneous poem 590محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Ghazal 593چنین که عقل کشیده است زیر بند تراعجب که عشق رهاند ازین کمند ترا
Miscellaneous poem 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Miscellaneous poem 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Miscellaneous poem 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Miscellaneous poem 628به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Miscellaneous poem 630نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Ghazal 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Miscellaneous poem 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Miscellaneous poem 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Miscellaneous poem 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Ghazal 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Miscellaneous poem 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Miscellaneous poem 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Ghazal 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما
Ghazal 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Miscellaneous poem 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن