Abdulla Shaig · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Noldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,
İrəli!Keçmişləri unut, quzum, artıq ona əl vurma!O dumanlı pərdələri üzərindən qaldırma!
Üsyan et!Ey sönük, çürümüş dünya, parçalan!Qusduğun: əsarət, zəncir, ölüm, qan!
Qışın nəğməsiSaqqalı ağ, saçı ağ,Əlində zorba çomaq
TəbrizMən çoxdan həsrətəm vüsalə, Təbriz.O ceyran baxışlı cəmalə, Təbriz.
KeçiAla-bula, boz keçi,Ay qoşa buynuz keçi!
Bir quşBir quş səhər ertə bağçabağda,Çör-çöp daşıyıb yuva tikirdi.
CütcüCütçü, əkinçi baba,Bahar gəlir, qalx daha!
Nişanlı qızZülmət gecədə nişanlı bir qızBir hüzn, kədər içində yalqız,
SabirəIO geniş alnı bir günəşli səma,
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.
YazGetdi qışın ayazı,Parladı ilin yazı.
PionerləTəbiət canlanır, bahar çağıdır,Bağçalar, yamaclar çiçəklənmədə.
VətənSən ey gözəl vətənim,Yurdum, yuvamsan mənim,
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
VətənEy çeşmimin önündə mücəssəm, vətən, vətən!Qəlbim kimi ələmlərə həmdəm, vətən, vətən!
LaylaLayla, mələgıim, körpə balam, sevdiciyim, yat!Bir də ələ düşməz bu uşaqlıq dəmi, heyhat!
FidanAğacların arasında ulu, sağlam bir kötük,Ağır, kəskin baltalarla qol-qanadı qırılmış,
Dan ulduzuOt-ələfsiz bir çöl idi, qorxunc, dəhşətli zülmətQapamışdı hər tərəfi, hökm edirdi fəlakət.
Simurğ quşuXalq əfsanəsi*– Anacığım, bax o uca, sarp dağa,
MarşTürk ədəmi-mərkəziyyət firqəsi “Müsavat”a ithaf*Birləşəlim, türk oğlu, bu yol millət yoludur,
GənclərəQızıl əsrin övladı, sən əsrlər aşaraq,Eniş-yoxuş yollarda sellər kimi coşaraq,
Üç lövhəISıtmalı təbiət inlərdi yorğun,
Vətən nəğməsiEy dünyaya aydınlıq saçan odlar diyarı!Sən ey sönməz günəşin xəzangörməz baharı!
Yeni ailələrəHər oğlan ki evlənir, hər qız ki gedir ərə,Xoşbəxtlik istəyirsə, bunu alsın nəzərə:
TurağayTurağayam, turağay,Quşlarda yox mənə tay.
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
Bahar bayramıEy səməni, saxla məniHər il göyərdərəm səni.
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
Ata öyüdüEy oğul, böyüdün kamala çatdın;Çalışdın, səyinlə bu hala çatdın.