Mohammad-Hossein Shahriar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Ghazal 76تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم
Ghazal 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Ghazal 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Ghazal 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Ghazal 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Ghazal 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Ghazal 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Ghazal 119سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟
Ghazal 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Ghazal 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Ghazal 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Ghazal 138ای پریچهره که آهنگ کلیسا داریسینهٔ مریم و سیمای مسیحا داری
Ghazal 147خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
Ghazal 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Ghazal 159سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی
Ghazal 161مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پارههای دلم ای پری رفویی
Ghazal 4سنین عمر به هفتاد میرسد ما راخدای من که به فریاد میرسد ما را
Ghazal 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Ghazal 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
Ghazal 14صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب
Ghazal 17ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Ghazal 19ماهم که هالهای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است
Ghazal 25کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستبیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست
Ghazal 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت
Ghazal 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Ghazal 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Ghazal 39با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو نداردبا لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد
Ghazal 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Ghazal 56سبوکشان که به ظلمات عشق خضر رهندز جوی آب بقا هم به چابکی بجهند