Sharafnama, chapter 2
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
بزرگا بزرگیدها بیکسمتویی یاوریبخش و یاریرسم
نیاوردم از خانه چیزی نخستتو دادی همه چیزِ من چیزِ توست
چو کردی چراغ مرا نوردارز من بادِ مشعلکُشان دور دار
به کشتن چو دادی تنومندیامتو ده ز آنچه کشتم برومندیام
گریوه بلند است و سیلاب سختمپیچان عنانِ من از راهِ بخت
ازین سیلگاهم چنان ده گذارکه پل نشکند بر من این رودبار
عقوبت مکن عذرخواه آمدمبه درگاه تو روسیاه آمدم
سیاه مرا هم تو گردان سپیدمگردانم از درگهت ناامید
سرشت مرا کافریدی ز خاکسرشته تو کردی به ناپاک و پاک
اگر نیکم و گر بدم در سرشتقضای تو این نقش در من نبشت
خداوند مایی و ما بندهایمبه نیروی تو یک به یک زندهایم
هر آنچ آفریده است بیننده رانشان میدهند آفریننده را
مرا هست بینش نظرگاه توچگونه نبینم بدو راه تو
تو را بینم از هر چه پرداخته استکه هستی تو سازنده و او ساخته است
همه صورتی پیش فرهنگ و رایبه نقاش صورت بود رهنمای
بسی منزل آمد ز من تا به تونشاید تو را یافت الا به تو
اساسی که در آسمان و زمیستبه اندازهٔ فکرت آدمیست
شود فکرت اندازه را رهنمونسر از حد و اندازه نارد برون
به هر پایهای دست چندان رسدکه آن پایه را حد به پایان رسد
چو پایان پذیرد حد کایناتنماند در اندیشه دیگر جهات
نیندیشد اندیشه افزون ازینتو هستی نه این بلکه بیرون ازین
بر آن دارم ای مصلحتخواه منکه باشد سوی مصلحت راه من
رهی پیشم آور که فرجام کارتو خشنود باشی و من رستگار
جز این نیستم چارهای در سرشتکه سر برنگردانم از سرنوشت
نویسم خطی زین نیایشگریمسجل به امضای پیغمبری
گواهی در او از که؟ از چار یارکه صد آفرین باد بر هر چهار
نگهدارم آن خط خونی رهانچو تعویذ بر بازوی خود نهان
در آن داوریگاه چون تیغ تیزکه هم رستخیز است و هم رسته خیز
چو پران شود نامهها سوی مردمن آن نامه را بر گشایم نورد
نمایم که چون حکم رانی درستبر این حکم ران وآن دگر حکم تست
امیدم به تو هست زاندازه بیشمکن ناامیدم ز درگاه خویش
ز خود گرچه مرکب برون راندهامبه راه تو در نیمره ماندهام
فرود آر مهدم به درگاه خویشمگردان سر رشته از راه خویش
ز من کاهش و جان فزودن ز تونشان جستن از من نمودن ز تو
چو بازار من بی من آراستیبدان رسم و آیین که میخواستی
ز رونق مبر نقش آرایشمنصیبی ده از گنج بخشایشم
چه خواهی ز من با چنین بود سستهمان گیر نابوده بودن نخست
مرا چون نظر بر من انداختیمزن مقرعه چون که بنواختی
تو دادی مرا پایگاه بلندتوام دست گیر اندرین پایبند
چو دادیم ناموس نامآورانبده دادم ای داور داوران
سری را که بر سر نهادی کلاهمینداز در پای هر خاک راه
دلی را که شد بر درت رازدارز دریوزهٔ هر دری باز دار
نکو کن چو کردار خود کار منمکن کار با من به کردار من
نظامی بدین بارگاه رفیعنیارد به جز مصطفی را شفیع
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nizami-serefname-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
I who am the singer of this new rose, am the melodious nightingale of thy garden.I live on the road of thy love; I ring a bell down thy street.
The Treasury of Mysteries, chapter 13The first movement of the Pen produced the first letter of the Word.When they drew back the curtain of non-existence, the first manifestation was the Word.
The Treasury of Mysteries, chapter 14Since ordinary unrhymed speech is as a gem to the jewellers,Remember this subtle point, see what a weighed subtlety would be when it is measured.
The Treasury of Mysteries, chapter 15When the defeat of the sun caused the earth to throw its shield on the water,The world was more exhausted than the sun and yellower than its shield.
Poems by other poets
Ala gözlü nazlı yardanMən dönərəm, könül dönməz,
Tərəqqi və təbiətin qanunuYay fəsliydi, bir gün axşam çağında,Gəzişirdim Qız qalası dağında.
MəniCəsədim möhnətə, narə qalandıYandırıb döndərib küllərə məni.
ArzuYa rəbbi, qıl zəmanədə viranə məktəbi,Etmə nəsib bircə müsəlmanə məktəbi!