چو خسرو دید کان یار گرامیز دانش خواهد او را نیکنامی

Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.

بزرگ امید را نزدیک خود خواندبه امید بزرگش پیش بنشاند

Yanına çağırdı Büzürgümidi,Ona yer göstərib: "Gəl, otur! - dedi.

که ای از تو بزرگ امید مردانمرا از خود بزرگ امید گردان

Ey ümid mənbəyi, qəflət yaramaz,Nigaran könlümə ümid ver bir az.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love