دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟

ساقیا، رطل می گران تر کنسرمستان شنو هم از مستان

این شراب خدا ز یک جامستباده یک، نشأئه صد هزار جهان

هله! ای عشق هادی و مهدیکه تویی اصل جوهر انسان

دو سه جام دگر تصدق کنکز خمار آمدم بجان، ای جان

تا بگویم ز ملک و از ملکتتا بگویم ز واجب و امکان

گفت: قاسم بیا، عنان درکشکس نداند زبان این مرغان

سرمگو، کاحمقان فراوانندکه ندانند حجت و برهان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دو سه روزی دگر تحمل کنکه ندارد حدیث ما پایان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern