Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Ghazal 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت
Ghazal 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Ghazal 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Ghazal 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت
Ghazal 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Ghazal 1650بتان که صید به نیرنگ مینمایندتکباب آتش بیرنگ مینمایندت
Ghazal 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1671بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست
Ghazal 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Ghazal 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Ghazal 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Ghazal 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Ghazal 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Ghazal 1743مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است
Ghazal 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Ghazal 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Ghazal 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Ghazal 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Ghazal 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1884آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Ghazal 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Ghazal 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Ghazal 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Ghazal 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است