Ghazal 1740

خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوستکباب آتش بی زینهار طلعت اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1741

ز درد، عشق مرا بی نیاز ساخته استز جستجوی دوا بی نیاز ساخته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1749

به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1753

کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1755

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1766

درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1767

میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1772

فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1774

ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1778

در آن مقام که حیرت دلیل دانایی استنفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1797

به آبداری لعل تو هیچ گوهر نیستبه این صفا، گهری در ضمیر کوثر نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1808

اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1810

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1826

عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1832

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1850

شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1861

رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1863

فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1869

درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1871

آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1876

با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1881

در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1887

ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1894

بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1898

جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1915

نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1918

در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است

Saib TabriziGhazal2 min