Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Ömür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
Tədbirin gözəlliyiƏmr etdi nədimə sultan bir səhər,Ki, hazır eyləsin qalın bir dəftər,
Allah naminəRoma papasınaEy qəlbi Tanrısının eşqiylə çarpan papas,
Qələm yoldaşımSevgilim,dodağında həzin bir bayatı
TüfəngMolla Pənah Vaqif**Qıvrılır gönlüm tüfəngdən dəm vuranda mar tək,
GözəlGözlərin şöləsi min aya bənzər,Salmısan atəşə, a zalım gözəl.
BilərOyandı sünbüllər, səcər gətdi bar,Orda min bəşər var, yeddi sin bilər.
AxundQoydun əmmamə başına, dandın həqiqeti,Alat-həcvü məsxərə qıldın şəriəti,
Zülümdü mənəBircə insaf eylə, a zalım Becan,Ayırma Abbasdan, zülümdü mənə.
Talan olmasın deyəTalan olmasın deyəElin dövləti-varı –
Gəl eşit məniDarıxma, darılma, dərdə qayım ol.Əlbət, tanrı verər sənə da bir yol.
Cümə günEy könül, haqqa iladət qıl Cümə gün,Zikr eylə, qəlbin pasını sil Cümə gün.
Son baharSadə bir otaqda çarpayının üstə azarlı bir cavan yatmışdı. Çarpayının aşağı tərəfindən bətbənzi qaçmış ana durub yaşlı gözlərini ciyər parasının üzündən çəkmirdi. Xırdaca qız uşaqları, əlləri qoynunda, hərəsi otağın bir tərəfində oturub mat-məbhut qalmışdılar. Cavan yatmışdı, və hərdən köysünü ötürüb, ağır bir səs ilə inliyirdi. Bu inilti zavallı anaya belə tə’sir edirdi ki, biçarə arvad gözlərini yaşlardan xilas edib daha da zənn ilə balasına baxırdı. Güya bunun ilə onun cəmi dərunini nəzərdən keçirib nazik və cavan ciyərlərini dəlib, fövt edən xəstəliyə çarə arayırdı. Cavan bir iki dəfə şiddətli öysürüb, gözlərini yuxudan açdı. Anası əlini oğlunun alnına qoyub mehriban bir səslə halını xəbər aldı:– Bala yaxşı yatdınmı?
Uca dağların başındaUca dağların başında,Duman olu, çiskin olu.
Qit'a 8شاهی که بدو نازد شاهی به جهانداریخواهند به نور از وی اجرام فلک یاری
BayatılarƏzizinəm oy dərdim,Oy dərmanım, oy dərdim.
Pəhlivanani-zəmanəƏhli-məclisAslan bəy – 37 yaşında, sahibi-elm, Avropa libasında*
Fürsət az, ehtiyac böyükİki-üç ay əvvələ qədər hər kəsin ürəyində müfti və şeyxülislam cənablarına qarşı bir narazılıq, hətta bir hiddət vardı. Camaat deyirdi ki, 6-7 milyon böyük bir kütlənin rəisləri millətlər fəlakətinə qarşı göz yumurlar. Daha doğrusu, yalnız düşüncələrindən, qorxaqlıqlarından, ürəksizliklərindən qəsdlə görməməzlik, eşitməməzlik edirlər. Deyirlərdi ki, müfti və şeyxülislam Tatyana ianə cəmiyyətinin Tiflisdəki şöbəsinin üzvləri olub hər həftə sərdar sarayındakı məclisdə bulunduqları halda müsəlmanlara bir xeyirləri toxunmur.Deyirlərdi ki, bu qədər böyük bir camaatın rəisləri əgər istəsələr nələr eləməzlər, nələr tapmazlar?
OlduAy ağalar, ay qazılar,Görün mənə nələr oldu!?
EylərBilirsənmi a insafsız, a zalım,Qəzəblənsə, qara gözlər qan eylər.
OlmazSultanım fərmanı, paşa qəzəbi...Paşam, mürvət eylə, belə kar olmaz.
MollalarSizi sahib kim edibdir,Söylən, cahana mollalar?
SevdiyimQərib yerdə yad illərdə sevdiyim,Didəm qan yaş tökər, dilim dad eylər,
MillətÇalındı suri-İsrafil və bidar oldu hər millət,Ayılmır xabi-qəflətdən hələ bu bixəbər millət.
Qəzəl: Səbr ilə aqibət mey olur qan dedikləriSəbr ilə aqibət mey olur qan dedikləriSübhi-vüsal olur şəbi-hicran dedikləri
Tənqidə tənqidDüşənbə günü Hacı Zeynalabdin Tağıyevin teatrında oynanan mənim “Ağa Məhəmməd şah Qacar” sərlövhəli əsərim barəsində bir qəzetə bir böyük tənqid yazmış. Tənqid nə dil ilə yazılıb, oxucular özləri görürlər və mənim haman dildə ona cavab verməyimi özümə naşayistə bilib, yenə söz demək istəyirəm.Əlbəttə, hər bir təsnif barəsində hər şəxs öz təsəvvürünü yazmaqda və danışmaqda hurdür. Amma şəxsiyyətə toxunmaq, şəxsiyyət haqqında iftira, böhtan və yalan danışmaq ədib sifəti deyil.
KönülVaxt olar qalxarsan ərşə-asmana,Vaxt olar havadan yönərsən, könül!
KimdirBizdən salam olsun, o Mirzə canaƏzəl çobanlığın binası kimdir?
YandımYenə yada düşdü nakam eşqimiz,O gözün oduna bir daha yandım.
KönülAy həzarat, qulaq asın,Bir təzə yar istər könül.