Ghazal 4017

ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4036

کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4048

هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4071

پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4081

نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4082

فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4093

تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4108

اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4150

گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4151

مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌انددر زیر آب تیغ شهادت کشیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4184

از دور باش کی حذر اغیار می‌کندگلچین کجا ملاحظه از خار می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4185

مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TabriziGhazal1 min