Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Ghazal 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Ghazal 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Ghazal 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Ghazal 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Ghazal 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Ghazal 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Ghazal 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Ghazal 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
Ghazal 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Ghazal 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Ghazal 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Ghazal 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Ghazal 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Ghazal 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟
Ghazal 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Ghazal 6694نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی
Ghazal 6695شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی
Ghazal 6697بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی
Ghazal 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی
Ghazal 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی
Ghazal 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی
Ghazal 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Ghazal 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی
Ghazal 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
Ghazal 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی
Ghazal 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی
Ghazal 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری
Ghazal 6756ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری
Ghazal 6758فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری