Ghazal 3482

چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3498

با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3508

روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3509

به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3515

گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3522

جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟بیگناهی گنهی نیست که آسان بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3525

چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3531

در صدف چشم محال است گهر باز کندگره از دیده پوشیده سفر باز کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3540

چرخ هرچند دل اهل هنر را شکندچون خریدار که رسم است گهر را شکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3585

کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3596

حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3600

در سر زلف تو مجنون دل فرزانه شودهرکه پیوست به این سلسله دیوانه شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3602

مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3603

چهره شوخ به یک رنگ مصور نشودعکس روی تو در آیینه مکرر نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3615

حسن از دیدن خود بر سر بیداد آیدکار شمشیر ز آیینه فولاد آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3617

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3626

از لب خلق دم باد خزان می‌آیدبوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3661

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3670

قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3681

ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3696

ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3720

طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3730

هنوز نرگس او مستی ازل داردهنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3740

کسی که دل به خیال تو در گرو داردبه هر نفس که برآرد حیات نو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3750

سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3751

فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3755

قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3758

بیاض گردن او دست من ز کار بردبیاض خوش قلم از دست اختیار برد

Saib TabriziGhazal1 min