Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bu gəlir aldadır xalqı,O gəlir aldadır xalqı…
GəlGəldin, darıxırdım, açıldı könlüm,Yenə də göylərdən ay baxanda gəl,
Bakı küləyiDemirəm hər zaman gəz bu diyarı,Sındır budaqları, əy budaqları.
ArzularGənc deyiləm, bilirəm, qırxa yaxındır yaşım,Sevmişəm, sevilmişəm, köçüm – külfətim də var.
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
Səhəndə sarıSəhər yoldan keçərkən,Salam verdik Bərəyə.
Əgər can nur isə, bu zülmət nədirƏgər can nur isə, bu zülmət nədir?Zülmətsə, bəs nurlu məhəbbət nədir?
Öksüz ƏnvərDoquz yaşında zəki, uslu bir çocuq: Ənvər...Sinifdə tam iki ildir, birincilikdə onun
Təzkireyi-NəvvabEy Vidadi, yenə xan qulluğunda,Qaim olub, nə qiyamət eylərsən?
NərimanNəriman Nərimanovun vəfatı münasibətilə yazılmışdır*Şərqə bir səadət aradığın gün
GəlmədiOğrun yollara baxmaqdan,Bağrım qan oldu, gəlmədi.
ŞəlaləsindənEy dost, hüzuruna salamlarım var,Bu şəfəq könlümün şəlaləsindən.
Birisi pəhləvan deyib özünəBirisi pəhləvan deyib özünə,Yaxına qoymadı bir pəhləvanı.
Harda düşür vur şitil iranlıyaHaıda düşür vur şitil İranlıya,Pampaca sal hər mitil iranlıya.
Qartalın ölümüQartalı qoynuna elə aldı göl,Sanki bir ox düşüb suları dəldi.
Sən nəsənLəzgi Əhməd mənəm Füzuli nəsli,Bəhrlərdə mən ümmanam sən nəsən?
AğlasınSallana-sallana gələn gözəlin,Dördü qahqah çəksin, biri ağlasın.
Vəsfi-halVƏSFİ-HAL*Xalqımız arasında novruz bayramına bir ay qalmışdan başlayaraq çərşənbə axşamı vəsfi-hal salmaq kimi bir adət vardı. Qadın və qızlar toplanaraq, bir badya su qoyar və hərədən bir nişan alıb suya salardılar. Badya başında oturan qadın təsadüfən əlinə keçən nişanı sudan çıxarıb bir vəsfi-hal söyləyər, bu qayda ilə fala baxardılar. Deməli, nişan verənin ürəyində bir niyyəti olar və niyyətinin baş verəcəyini və ya verməyəcəyini söylənən vəsfi-haldan duyardı.
Qit'a 9شاها همه شاهان را شاهی به هنرمندیبنیاد شهنشاهی محکم تو درافکندی
GörünürUzaq-uzaq dağ başındaTala-tala qar görünür.
HanıÖzgələr yanında döymə sinənə,Aşığam deyirsən, avazın hanı?
Molla Cümə ilə Aşıq Donunun deyişməsiGünlərin birində erməni aşığı Aşıq Donu (Aşıq Donu ŞəkininDaşbulaq kəndindən olub) Molla Cumagilə gəlir. Allah verəndən
Balaca mütəfərriqələr 20– Ağa Dərviş, əhvalını genə pərişan görürəm, nə olub məyər?– Heç soruşma, kərbəlayı, əhvalım qolaydı.
Yazgınan - GöndərrəmƏli**Ata, sən gedirsən qürbət ellərə,
Dəvət və TəvəqqəHamıya məlumdur ki, hökuməti-hazıra camaatın elm və ittihadsızlığına arxayın olub Dumam dağıtdı. Dağıdandan sonra da boş oturmayb onun dağıntısı üzərində təzə islahat, təzə qanun adı ilə təzə bir idarə bina etməyə çalışır.Nədən bu neçə milyon camaat bir cüzi heyətin əlində əsir və aciz olub? Ondan ötrü ki, camaatın çoxu bielm və xəbərsizdir, cəhalət səbəbinə öz xeyir və zərərini bilmir. Çox vaxt özünü öz əlilə kəsirdə, səbəbini özgədən bilir. Adət etdiyi həqiranə məişətini, boynuna vurulan zülm boyunduruğunu haşa – Allah tərəfindən təqdir olunmuş zənn edir.
Halal eyləAna, billah dura bilməm,Mən bağrı daş, halal eylə.
Söhbət açAşıq Feyruz, kamalına badə ver,Üç altının diyarından söhbət aç.
Nəcəf bəy VəzirovaBakı, Tağıyev teatrına 15 noyabr 1913-cü il, Ağdamdan*Müsəlman səhnəsinin təşkilatçısını, birinci aktyorunu, Aslan bəy, Hacı Qəmbər kimi ölməz tiplərin yaradıcısını qucaqlayıb öpürəm. Siz qırx il dərviş kimi ürəklərin qapısını taqqıldadaraq bizi intibaha çağırmışsınız. Sizin pyeslərinizə baxan xalq gülmüşdür. Sizin gülüşünüzün sayəsində məqsədə nail olduqlarını görənlər bu gün sevincdən ağlayırlar.
Hay ötdüDəxi çıxmış gözüm görə kor,Gəlib yar ötdü, hay ötdü,
Allah, ölümün haqdıBu dünya, o dünya var,Allah, ölümün haqdı!