Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Ghazal 2449تیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
Ghazal 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Ghazal 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Ghazal 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Ghazal 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Ghazal 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Ghazal 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Ghazal 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Ghazal 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Ghazal 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Ghazal 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Ghazal 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Ghazal 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند
Ghazal 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند
Ghazal 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند
Ghazal 2526تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند
Ghazal 2531زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کندشانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند
Ghazal 2534بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Ghazal 2552محو جانان خویش را جانان تصور می کندقطره خود را بحر بی پایان تصور می کند
Ghazal 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل میکنداز دلم هر رخنهای را چاه بابل میکند
Ghazal 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان میکندآن که سر داده است ما را فکر سامان میکند
Ghazal 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کندراست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند
Ghazal 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند
Ghazal 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Ghazal 2589با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند
Ghazal 2591با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنندتلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند
Ghazal 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Ghazal 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Ghazal 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود