О любви
خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
Касыда 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Касыда 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود
Касыда 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Касыда 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Касыда 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Касыда 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر
Касыда 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
Касыда 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Касыда 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر
Касыда 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Касыда 71چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار
Касыда 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Касыда 82گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار
Касыда 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Касыда 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Касыда 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Касыда 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Касыда 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Касыда 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Касыда 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Касыда 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل
Касыда 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Касыда 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.