Отдельное стихотворение 51

چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 52

خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش رابه دست بوسه دهم خاک آستانش را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 53

سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 54

ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 55

نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 56

سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 57

ز جلوه تو حیاتی است خاکساران راکه خون مرده شمارند آب حیوان را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 58

بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 59

به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 61

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 62

گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 63

باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 64

کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 65

(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 66

کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مرا

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 67

عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 68

مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 69

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 70

آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 71

لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 73

داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته استاز تب غیرت گل خورشید را افروخته است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 74

در غلط می افکند هر دم سپند بزم راعکس رخسارت ز بس آیینه را افروخته است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 75

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.