Саиб Тебризи: Короткие
در شکست دل ما سعی نه از تدبیرستپشت این لشکر آگاه، دم شمشیرست
Отдельное стихотворение 101فکر دنیای دنی کار خدانشناس استهر چه در دل گذرد غیر خدا وسواس است
Отдельное стихотворение 102چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است
Отдельное стихотворение 103تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است
Отдельное стихотворение 104شور دریای وجود از سر پرشور من استرقص مینای فلک از می پرزور من است
Отдельное стихотворение 105اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است
Отдельное стихотворение 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Отдельное стихотворение 107یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است
Отдельное стихотворение 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Отдельное стихотворение 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Отдельное стихотворение 110راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است
Отдельное стихотворение 111دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است
Отдельное стихотворение 112جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Отдельное стихотворение 113دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت
Отдельное стихотворение 114(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریختز چارموجه غم در دهان مار گریخت)
Отдельное стихотворение 115مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
Отдельное стихотворение 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Отдельное стихотворение 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Отдельное стихотворение 118زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
Отдельное стихотворение 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Отдельное стихотворение 120ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست
Отдельное стихотворение 121ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟
Отдельное стихотворение 122کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست
Отдельное стихотворение 123تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.