Отдельное стихотворение 410

عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 411

هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 412

به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 413

تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 414

چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 415

مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوزکه شمع طور مرا با چراغ می جوید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 416

نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 417

رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 418

گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 419

تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 420

تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 421

کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 422

تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 423

جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 424

از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 425

آخر غبار خط تو گرد کساد شدجوهر به چشم آینه موی زیاد شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 426

خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 427

بال و پر محیط ز موج آشکاره شدگردد یکی هزار چو دل پاره پاره شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 428

آثار عشق در دل چون سنگ من نمانددر بیستون من اثر از کوهکن نماند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 429

گردنکشی مکن که ضعیفان به آه سرددیهیم نخوت از سر قیصر گرفته اند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 430

مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اندراه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 431

روشندلان که آینه جان زدوده انداز روی حشر پرده هم اینجا گشوده اند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 432

این ریش پروران که گرفتار شانه اندغافل که صد خدنگ بلا را نشانه اند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 433

جوش سخن من بود از جذبه مردانهر خام مرا بر سر گفتار نیارد

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.