Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟مگر از شانه به فکر دل صد چاک افتد
Отдельное стихотворение 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Отдельное стихотворение 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Отдельное стихотворение 317حسن خط پرده فهمیدن مضمون گرددکسی آگاه ز مضمون خطش چون گردد
Отдельное стихотворение 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Отдельное стихотворение 319شبنم از روی لطیف تو نظر می دزددغنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد
Отдельное стихотворение 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Отдельное стихотворение 321شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
Отдельное стихотворение 322هر که را می نگری شکوه ز قسمت داردجز دل ما که به ناداده قناعت دارد
Отдельное стихотворение 323ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
Отдельное стихотворение 324نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟
Отдельное стихотворение 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Отдельное стихотворение 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Отдельное стихотворение 327با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
Отдельное стихотворение 328خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرددامن افشان چو نسیم از سر دنیا گذرد
Отдельное стихотворение 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Отдельное стихотворение 330داغم از خنده بیهوده خود، می ترسمکه چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد
Отдельное стихотворение 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Отдельное стихотворение 332برو ای غیر به ما داغ محبت مفروشاین زر قلب به کار همه کس نتوان کرد
Отдельное стихотворение 333هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کردغنچه سان جیب و بغل پرسخن رنگین کرد
Отдельное стихотворение 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Отдельное стихотворение 335مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبودآشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود
Отдельное стихотворение 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Отдельное стихотворение 337مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.