Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Отдельное стихотворение 291جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشدکف این بحر خون آشام از مغز گهر باشد
Отдельное стихотворение 292رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد
Отдельное стихотворение 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Отдельное стихотворение 294همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتدنگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد
Отдельное стихотворение 295گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد
Отдельное стихотворение 296کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟که بی تابانه صد آه از لب کوثر برون آمد
Отдельное стихотворение 297به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمدکه از جوهر به گوش من صدای بال می آمد
Отдельное стихотворение 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Отдельное стихотворение 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Отдельное стихотворение 300دل سودایی من یار را اغیار می داندسر زانوی وحدت را سر بازار می داند
Отдельное стихотворение 301گرفتار محبت دوست از دشمن نمیداندز راحت دشمنیها گلخن از گلشن نمیداند
Отдельное стихотворение 302دلم در سینه درس ناله مستانه میخواندبه طرز بلبل ناقوس در بتخانه میخواند
Отдельное стихотворение 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Отдельное стихотворение 304طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد
Отдельное стихотворение 305شود رد خلایق هرکه را الله میخواهدنگردد گرد گوهر هیچ کس تا شاه میخواهد
Отдельное стихотворение 306خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آیدبه هر پهلو که غلطم ناله زخمی به گوش آید
Отдельное стихотворение 307ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آیدمرا آیینه دل هم برون از زنگ می آید
Отдельное стихотворение 308به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آیدکه حرفی از دهانش بر زبان خامه می آید
Отдельное стихотворение 309اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید
Отдельное стихотворение 310مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟که شمع امشب سخن از پرده فانوس می گوید
Отдельное стихотворение 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Отдельное стихотворение 312آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد
Отдельное стихотворение 313(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.