Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد
Отдельное стихотворение 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Отдельное стихотворение 268ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچدز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد
Отдельное стихотворение 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Отдельное стихотворение 270چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد
Отдельное стихотворение 271ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد
Отдельное стихотворение 272به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد
Отдельное стихотворение 273به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
Отдельное стихотворение 274کم و بیش جهان در نیستی همسنگ میگرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ میگردد
Отдельное стихотворение 275زمین خشک، گلزار از می گلفام میگرددفلک بر مدعا گردش کند چون جام میگردد
Отдельное стихотворение 276(جنون از نشئه هشیاری من ننگ میگیردز نور توبهام آیینه دل زنگ میگیرد)
Отдельное стихотворение 277قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد
Отдельное стихотворение 278ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارمکه استغنا به صد شمع تجلی می توانم زد
Отдельное стихотворение 279نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد
Отдельное стихотворение 280کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد
Отдельное стихотворение 281نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد
Отдельное стихотворение 282تماشای تو از دل سینهها را پاک میسازدشکرخند تو جانها را گریبان چاک میسازد
Отдельное стихотворение 283نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد
Отдельное стихотворение 284بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد
Отдельное стихотворение 285نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارددل سنگ از برای ماتم فرهاد می سوزد
Отдельное стихотворение 286که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟خطی چون نیش زنبوران ز جوی انگبین خیزد
Отдельное стихотворение 287صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد
Отдельное стихотворение 288کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد
Отдельное стихотворение 289ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.