Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Отдельное стихотворение 387می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود
Отдельное стихотворение 388پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
Отдельное стихотворение 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Отдельное стихотворение 390چون لاله هر که باده حمرا نمی زندجوش نشاط چون خم صهبا نمی زند
Отдельное стихотворение 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Отдельное стихотворение 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Отдельное стихотворение 393تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟
Отдельное стихотворение 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Отдельное стихотворение 395اول به ظالمان اثر ظلم می رسدپیش از هدف همیشه کمان ناله می کند
Отдельное стихотворение 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Отдельное стихотворение 397این ناقصان که فخر به انساب می کنندپس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند
Отдельное стихотворение 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Отдельное стихотворение 399مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبوداین شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
Отдельное стихотворение 400خطت ز پیش چشم سوادم نمی روددلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود
Отдельное стихотворение 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Отдельное стихотворение 402دل روبرو به خنجر مژگان چرا شودبا برق، خار دست و گریبان چرا شود؟
Отдельное стихотворение 403آنجا که عارض تو ز می لاله گون شوددر دیده رشته های نگه جوی خون شود
Отдельное стихотворение 404عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Отдельное стихотворение 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Отдельное стихотворение 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Отдельное стихотворение 407هرکس که از رخ تو نظر آب میدهدخرمن به برق و خانه به سیلاب میدهد
Отдельное стихотворение 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Отдельное стихотворение 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.