Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
شیوه ما گرد جانان بی خبر گردیدن استگرد دل گردیدن ما گرد سر گردیدن است
Отдельное стихотворение 50خاکساری مشرب و افتادگی دین من استبالش خارای من از خواب سنگین من است
Отдельное стихотворение 51چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا
Отдельное стихотворение 52خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش رابه دست بوسه دهم خاک آستانش را
Отдельное стихотворение 53سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا
Отдельное стихотворение 54ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا
Отдельное стихотворение 55نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا
Отдельное стихотворение 56سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟
Отдельное стихотворение 57ز جلوه تو حیاتی است خاکساران راکه خون مرده شمارند آب حیوان را
Отдельное стихотворение 58بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را
Отдельное стихотворение 59به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را
Отдельное стихотворение 60چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را
Отдельное стихотворение 61چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را
Отдельное стихотворение 62گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما
Отдельное стихотворение 63باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا
Отдельное стихотворение 64کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را
Отдельное стихотворение 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Отдельное стихотворение 66کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مرا
Отдельное стихотворение 67عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را
Отдельное стихотворение 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Отдельное стихотворение 69غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است
Отдельное стихотворение 70آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است
Отдельное стихотворение 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Отдельное стихотворение 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.