Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Газель 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Газель 815گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را
Газель 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Газель 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Газель 818بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما
Газель 819در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما
Газель 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما
Газель 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Газель 822از خون جگر رنگ پذیرد سخن مابرگی است خزان دیده سهیل از یمن ما
Газель 823خوابیده تر از راه بود راحله مادر سینه صحراست گره قافله ما
Газель 824فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما
Газель 825ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها
Газель 826کم نیست جگرداری پیران ز جوانهاکار دم شمشیر کند پشت کمانها
Газель 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Газель 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را
Газель 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Газель 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Газель 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Газель 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
Газель 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Газель 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Газель 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان رامستی ز یاد بلبل برده است آشیان را
Газель 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.