Эпоха Сефевидов
من از اقلیم عرب حیرتی از ملک عجمهر دو کردیم به اظهار سخن کام طلب
Кыта 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Кыта 8ای دل ملال گوشه عزلت هزار باربهتر ز همنشینی هر یار و آشناست
Кыта 9ای غره بر لطافت حسن و جمال خودآیا چرا جنون تو بر عقل غالب است
Кыта 10گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیماین بیان شرک امر و کمال عزت است
Кыта 11بر امید راحت دنیا مکش بسیار رنجزانکه این مقصد برون از کارگاه خلقت است
Кыта 12پرسیدم از بتی که ترا در جهان چراشام و سحر تعرض عشاق عادت است
Кыта 13آفرین بر منعمی کز بهر اظهار ثنافیض توفیق سخن ما را میسر کرده است
Кыта 14ای که داری خرد بدان که ترابا دو کس اختلاط دشوارست
Кыта 15اگر بمن نبود پادشاه را لطفینمی کنم گله کان هم نشان شفقت اوست
Кыта 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Кыта 17گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست
Кыта 18مردم این دیار را با مناثر شفقت و عنایت نیست
Кыта 19اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بودعاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت
Кыта 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Кыта 21بد من گفت بدی لیک نمیرنجم از اولله الحمد مرا خلق نکو میدانند
Кыта 22سخن من بسیست در عالمجز بد او عدو نمی بیند
Кыта 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Кыта 24صانعی کز آب و گل فیض کمال قدرتشدلبران لالهرخسار سمنبر آفرید
Кыта 25بهر دفع دشمن و فتح بلاد و حفظ نفسپادشه را منت خیل و حشم باید کشید
Кыта 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Кыта 27عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر
Кыта 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Кыта 29میان سگ و گربه شبی نزاع افتادبه گربه گفت سگ ای کاسه لیس لقمه شمار
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.