Эпоха Сефевидов
بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Кыта 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Кыта 32در دیار ما ندارد هیچ قدرنظم جان بخش لطیف آبدار
Кыта 33در مقامی گر شود جان عزیزت منزجررحم بر جان عزیزت کن برو جای دگر
Кыта 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Кыта 35دو گروهند خلق این عالمعلمایند و مردم جاهل
Кыта 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Кыта 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Кыта 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
Кыта 39از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Кыта 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Кыта 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Кыта 42فضیلت نسب و اصل خارج ذاتستبفضل غیر خود ای سفله افتخار مکن
Кыта 43وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Кыта 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Кыта 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Кыта 46فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهانهرگز نگشته شاد ز دوران او دلی
Рубаи 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
Рубаи 2ای معرفتت وسیله خلقت مالطف تو خمیر مایه طینت ما
Рубаи 3گر اهل دلی بده رضایی بقضااز دایره رضا منه بیرون پا
Рубаи 4عشق تو که آزرد دل زار مراپر ساخت ز خون دیده خونبار مرا
Рубаи 5ای شیفته عشق تو جان و دل ماآمیخته شوق تو آب و گل ما
Рубаи 6ای زلف تو سرمایه رسوایی ماعشق تو بهار گل شیدایی ما
Рубаи 7ماییم که نیست هیچ کس همدم ماما در غم کس نه ایم و کس در غم ما
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.