عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر

که رسد تا زمان رشد و بلوغطفل را مهربانی از مادر

دهد او را کمال جسمانیمادر مهربان بخون جگر

چون رسد وقت آن که در جسدشبدمد روح جبرئیل هنر

دختر از مادرش جدا نشودزآنکه هستند جنس هم دیگر

پسر از اقتضای جنسیتطلبد قرب و انتساب پدر

تو همان طفلی ای دل غافلکه نداری ز حال خویش خبر

عالم صورتست مادر توکه هواخواه تست شام و سحر

پدرت فیض عالم علویستکه در ایجاد تو ازوست اثر

چند مانی مقید صورتبطلب رتبه ازین برتر

چند گردی بگرد مادر خودنیستی دختر ای نکو محضر

مرد شو مرد کز پدر یابیاثر التفات فیض نظیر

Bu təbiətdə böylədir adət,Yaşamaqçün cahanda növi-bəşər

Ananın mehribanlığı uşağaGərək olsun zəmani-həddə qədər.

Ta ki, cismən kəmalə çatdırsın,Versin öz tiflinə o, xuni-ciyər.

Çün zamanı yetişdi cismində,Üfürər ruhu Cəbraili-hünər.

Anasından qız hərgiz ayrılmaz,Çünki həmcinsdir iki gövhər.

Oğlanın cinsinin təqazasıAtanın səmtinə həmişə çəkər.

Ey könül, sən o tifli-qafilsənKi, özündən yoxundur, heyf, xəbər.

Sənə bu varlıq aləmi anadırKi, tərəfdarın oldu şamü səhər.

Atadır feyzi-aləmi-ülviKi, vücudunda vardır ondan əsər.Bu qədər olma sürətə bağlı,Mərd olan bundan ali rütbə dilər.

Ana dövründə bəsdir hərlənmək,Qız deyilsən, igidliyin göstər!

Mərdlik et, mərdliklə ta tapasanAtadan mərhəmətlə feyzi-nəzər.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов