Отдельное стихотворение 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 261

آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 262

خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 263

گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 264

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 265

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 266

مصفا چون شود دل در غبار تن نمی‌گنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمی‌گنجد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 267

شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 268

ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچدز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 269

امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 270

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 271

ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 272

به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 273

به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 274

کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ می‌گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 275

زمین خشک، گلزار از می گلفام می‌گرددفلک بر مدعا گردش کند چون جام می‌گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 276

(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیردز نور توبه‌ام آیینه دل زنگ می‌گیرد)

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 277

قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 278

ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارمکه استغنا به صد شمع تجلی می توانم زد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 279

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 280

کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 281

نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 282

تماشای تو از دل سینه‌ها را پاک می‌سازدشکرخند تو جان‌ها را گریبان چاک می‌سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 283

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.