Меджзуб Табризи: О природе
Газель 219
ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوشنما در بر کبر و ناز تو
Газель 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Газель 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Газель 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Газель 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Газель 251گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی
Рубаи 10مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Рубаи 23آن گل مگر از پرده برون میآیدکز رنگ بهار بوی خون میآید
Рубаи 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Рубаи 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Рубаи 68بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.