Саиб Тебризи: О природе
(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)
Газель 1489خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
Газель 149گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا
Газель 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Газель 1499گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است
Газель 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است
Газель 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است
Газель 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است
Газель 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Газель 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست
Газель 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Газель 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست
Газель 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
Газель 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Газель 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Газель 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Газель 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Газель 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Газель 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Газель 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Газель 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Газель 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است
Газель 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Газель 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.