Саиб Тебризи: О природе
هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه رانیست صدر و آستانی خانه آیینه را
Газель 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
Газель 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Газель 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد
Газель 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Газель 2335از شکست من دم تیغ تغافل میپردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل میپرد
Газель 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد
Газель 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Газель 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد
Газель 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Газель 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد
Газель 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Газель 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Газель 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد
Газель 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Газель 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Газель 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Газель 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Газель 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Газель 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Газель 2365سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد
Газель 2366ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کردلذت آوارگی بر من زمین را تنگ کرد
Газель 2367خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد
Газель 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.