Мухаммед Хусейн Шахрияр: О природе
فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری
Газель 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Газель 139ز دریچههای چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
Газель 141دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی میبرند از من سیهچشمان شیرازی
Газель 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Газель 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Газель 147خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
Газель 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Газель 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Газель 153ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنیخاری به خود میبندی و ما را ز سر وا میکنی
Газель 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Газель 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Газель 161مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پارههای دلم ای پری رفویی
Газель 162پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.