Хагани Ширвани: О природе
گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Рубаи 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Рубаи 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Рубаи 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Рубаи 87آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است
Рубаи 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Рубаи 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Рубаи 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Рубаи 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Рубаи 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Рубаи 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Рубаи 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Рубаи 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Рубаи 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Рубаи 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Рубаи 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Рубаи 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Рубаи 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Рубаи 329از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.